راه آهن شیراز و فرمول آسیمیله محمود افشار – سید حیدر بیات

اکتبر 13, 2007 در 12:45 ق.ظ. | نوشته شده در گونده‌لیک یازیلار/ یادداشتها, خبر و تحلیل | ۱ دیدگاه

یکی از عجایب کشور ما در قرن اخیر فرمول آسیمیله است که معمول تحلیلگران مسائل اجتماعی و فرهنگی و حتی اقتصادی سیاسی از آن غافلند.
این فرمول بر سیاستهای کلان کشوری در اکثریت قریب به اتفاق زمینه‌های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی تاثیر نهاده است.
برای مثال اگر کسی از شما بپرسد که چرا خط عربی یا به قول بعضی‌ها فارسی در ایران به خط لاتین تغییر داده نشد؟ توجیهاتی از قبیل بریدن از سنت، قداست خط قرآن و … بیاورید. اما واقعیت این است که همه اینها در پیشگاه قدر قدرت اعلیحضرت رضاخان انگلیسی پشیزی ارزش نداشت و تنها به خاطر نامه محمدعلی فروغی بود که خط ایران تغییر نیافت. فروغی در آن نامه نوشته بود که تغییر خط فارسی به لاتین مزایای بسیاری دارد اما چون در صورت تغییر خط، ترکهای ایران میتوانند با ترکهای ترکیه ارتباط فرهنگی برقرار کنند لذا تغییر خط را به هیچ وجه به صلاح دولت و ملت نمی‌دانم. به همین سادگی، خط تغییر داده نشد.
این نامه در آرشیوها ضبط شده و اگر کسی مصر به ارائه مدرک بود میتوانم آنرا پیدا کنم اما فعلا یادم نیست در کدام کتاب یا مجله خوانده‌ام.
اما عنوان راه آهن شیراز و… که برای این مقاله برگزیده‌ام خود داستانی دارد. پارسال وقتی میخواستم با خانواده به شیراز بروم، همه دوستان و آشنایان گفتند که با قطار بروید. وقتی مسئله بلیط قطار و ساعت حرکت را پرس و جو کردم با کمال تعجب دیدم که شیراز راه آهن ندارد!!!
مسئله کمی غیر طبیعی است. چطور میشود که شیراز به عنوان گل سرسبد شهرهای ایران راه آهن نداشته باشد اما اهواز و بلوچستان و تبریز و بندرترکمن مناطق مبغوض در قبل و بعد از انقلاب راه آهن دارند؟
از آنسوی مثلا شیراز و اصفهان هر کدام دو تیم در لیگ برتر دارند اما شش استان آذربایجان حتی یک تیم ندارند. و مسائل بسیار دیگر.
تا اینکه امروز مقاله‌ای را از آقای هدایت سلطانزاده در یکی از ویژه‌نامه های نشریات دانشجوئی میخواندم که پاسخ سوال خود را پیدا کردم. حال عین سخنان آقای محمود افشار را که در آن مقاله با ذکر منبع آورده شده است در اینجا میاوریم تا مسئله برای شما نیز حل شود.
آقای افشار جهت یکدست سازی زبان و فرهنگ ایران و تحمیل زبان فارسی به همه ایرانیان، برای تورک نبودن! آذربایجان و عرب نبودن! خوزستان و ایرانی اصیل بودن کردها دلایلی میاورد و می‌افزاید که البته نباید به این مسائل تاریخی خوش بین بود بلکه «باید با این سخنان منطقی، مطبوعات جری، دیپلماسی زبردست و سرنیزه تیزی داشت.» و سپس راههای دیگری هم پیشنهاد می کند از جمله: «کشیدن راه آهن و متصل نمودن کلیه نقاط مملکت به یکدیگر…» (مسئله ملیت و وحدت ملی ایران، محمود افشار، مجله آینده، جلد دوم شماره 8)
آقای افشار در جای دیگری هم در مورد کردها و ترکمنها می‌نویسد: «چند سال است که زمزمه استقلال کردستان به میان آمده…سیاست داخلی ما باید طوری باشد تا به مرور زمان ولی هرچه زودتر، کردهای ایران که از نژاد ایرانی هستند، با سایر ایرانیان آمیخته و یکی شده و فرقی در میان نماند. چاره قطعی، تاسیس مدارس در آن نواحی، ترویج زبان فارسی، تعلیم تاریخ ایران و تولید حس ایرانیت در میان اهالی و بالاخره کشیدن راه آهن از قسمت‌های مرکزی مملکت به آن نقاط است تا روابط اجتماعی و اقتصادی زیادتری بین کرد و فارسی زبان ایجاد گردد» (مجله آینده، شماره نخست، ص63؛ به نقل از ویژه نامه دانشجوئی دان اولدوزو بانام چالش هویت در آذربایجان، مقاله آقای سلطانزاده ص 55 و 56 )
**
حالا با این نقل قول از آقای افشار که سفارشهای او در زمان پهلوی و حتی بعد از آن اکثرا مو بمو اجرا شده است، جواب سوال ما در اینکه چرا شیراز یکی از شهرهای سوگلی ایران راه آهن ندارد پیدا شده است. چون راه آهن در کشور ما برای رفاه مردم احداث نشده است بلکه برای فارس کردن ملتها و اقوام غیرفارس صورت گرفته است و شیراز هم که ماشاءالله مهد زبان فارسی است و نیازی به فارس شدن ندارد. واقعا زندگی کردن و نفس کشیدن در بعضی از کشورها چه قدر مضحک و خنده آور است.

Advertisements

۱ دیدگاه »

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

  1. با سلام خدمت شما و تمام ايرانيان با هر زبان و خصلتي ،
    يك روزي مسيرم به فرانسه افتاد. از نانت تا پاريس رو با ترن آمدم. واقعا» زيبا بود، مخصوصا» وقتي اتوبان كنارت باشد فكر ميكني خودروها با سرعت دويست كيلومتر دنده عقب ميروند.اصولا» براي زير بناي اقتصادي هر كشوري ترن هاي سريع السير نياز حياتي است. مانند بدني كه به تمام نقاتش رگ كشيده شده. مانند كشورهاي بزرگ كه جايي در كشور نيست كه از اين ترنها نداشته باشند. ما اگر اين كار را بكنيم در كشور مسيري نخواهد بود كه عبور ازآن بيش از 3 ساعت طول بكشد! اين يعني پيشرفت، بقيه مسائل خودش درست ميشود.(از طريق شركتهاي خصوصي و خارجي كه با تمايل بسيار در تمام نقاط دور افتاده كشور سرمايه گذاري خواهند كرد) و اين كار را ميتوان در تمام نقاط كشور به صورت موازي و با سرعت تمام انجام داد.هزينه هاي آن خيلي كمتر از پروژههاي هسته اي خواهد بود كه هم اكنون سودي كه براي كشور ندارد باعث هزينه هاي بيهوده هم شده است. در واقع هنوز براي كشوري كه كمي از پايتختش دور ميشوي ديگر احتمال يافتن سرويس هاي بهداشتي تميز و خوب وجود ندارد خيلي زود است كه پولش را بابت اتم خرج كند.
    با اميد پيشرفت و سربلندي براي همه ايران


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

ساخت یک وب‌گاه یا وب‌نوشت رایگان در وردپرس.کام.
Entries و دیدگاه‌ها feeds.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: